Παρασκευή, 9 Δεκεμβρίου 2011

Εμπιστέψου το όνειρο!




Εγώ που σου μιλώ, είμαι μια σκιά... ...Γλίστρησα από τα όνειρά σου, τρύπωσα στους στίχους σου, αγκάλιασα την κάθε πεθυμιά σου, διάλεξα και μια μελωδία κι έγινα ... α γ ά π η ....
Είμαι παντού, μέσα στο τραγούδι και στον ήχο σου, στη βραδινή σιωπή σου, στους στίχους απ’ τα ποιήματα.
Στη χαρά σου είμαι χαρά και η λύπη εγώ. Θα με βρεις στο δάκρυ που κυλάει κρυφά και στο στεναγμό σου.
Μέσα βαθιά στα στήθη σου στο μέρος της καρδιάς σου ακροβατώ πιασμένη απ’ το παρελθόν με πυξίδα τη ματιά σου.
Μπαίνω μες στη σκέψη σου και παίρνω μορφή. Αλλάζω και γίνομαι εγώ. Εγώ που υπήρχα πάντα. Σε κάθε αναζήτησή σου και μέσα σε κάθε σου στίχο.
Κυλώ στο σώμα σου σαν το αίμα που δίνει ζωή. Γίνομαι ζωή … Τρυπώνω στη σκέψη σου και δίνω έμπνευση. Μες στην αγάπη σου γεννιέμαι, στους ήχους και τη σιωπή.
Με οδηγό τα μάτια σου, δε χάνομαι, μα ταξιδεύω. Και τότε γίνομαι ... ό ν ε ι ρ ο ...
Εμπιστέψου το όνειρο.